2011-09-28(Aktualności)

Po raz pierwszy w Polsce doszło do porozumienia instytucji sektora prywatnego z publicznym. W obronie polityki prorodzinnej oraz interesów najmłodszych dzieci, w piątek 23.09.2011 doszło do porozumienia właścicielek żłobków prywatnych z opiekunkami żłobków publicznych oraz rodzicami. To trójstronne porozumienie wypracowało 4 obywatelskie żądania.

Teraz kobiety te będą chciały spotkać się z prezydentem miasta Ryszardem Grobelnym. Kobiety te będą walczyć o realną politykę wzrostu gospodarczego o politykę prorodzinną tak by osiągnąć cele barcelońskie.
Dzieci to inwestycja, nie wydatek!

Treść porozumienia możecie przeczytać poniżej...



POROZUMIENIE

Priorytetem dla Miasta Poznania powinno być zapewnienie opieki instytucjonalnej najmłodszym mieszkańcom. Dlatego, nawiązując do poddanego konsultacjom społecznym „Poznańskiego programu opieki nad dziećmi do lat 3 na lata 2011-2016”, pragniemy wyrazić swój zdecydowany sprzeciw wobec zawartych w nim zmian w zakresie funkcjonowania żłobków oraz planów podwyższenia opłat za opiekę nad dziećmi w placówkach publicznych.
Mając na uwadze fakt, że opieka nad dziećmi umożliwiająca rodzicom powrót do pracy jest najlepszą i długoterminową inwestycją, zwłaszcza w sytuacji starzenia się społeczeństwa, problemów z aktywizacją zawodową kobiet, bezrobocia oraz rosnących nakładów na szeroko pojętą pomoc społeczną, przygotowaliśmy porozumienie zawierające stanowisko: rodziców, pracowników żłobków publicznych oraz właścicieli żłobków prywatnych.
Niniejszym przekazujemy nasze obywatelskie żądania, których spełnienia oczekujemy od wybranych – jako naszych reprezentantów – przedstawicieli władz samorządowych.



ŻĄDAMY:
1. dofinansowania każdego dziecka w zarejestrowanych żłobkach prywatnych kwotą 600 zł miesięcznie;
2. zaniechania planów prywatyzacji czy komercjalizacji żłobków miejskich;
3. zaniechania planów podwyżek opłat za opiekę nad dziećmi w żłobkach miejskich;
4. podwyżki pensji dla pracowników żłobków miejskich w wysokości 30% od podstawy.



Spełnienie powyższych postulatów pozwoli na:
· znaczące zwiększenie liczby dzieci objętych opieką zinstytucjonalizowaną;
· umożliwienie skorzystania z tej oferty przez osoby najuboższe i średniozamożne;
· zagwarantowanie wysokiej jakości opieki, która świadczona będzie przez wykwalifikowany, doświadczony i doceniony finansowo personel żłobków miejskich oraz pracowników zarejestrowanych żłobków prywatnych spełniających jasno określone kryteria.
Sytuacja taka będzie – zdaniem autorów porozumienia – spełniała założenia tzw. ustawy żłobkowej, w przeciwieństwie do propozycji „Poznańskiego programu opieki nad dziećmi do lat 3 na lata 2011-2016”, które doprowadzą do:
· zwiększenia liczby osób nie mogących powrócić do pracy wyłącznie ze względu na brak opieki nad dziećmi; w rezultacie zagrożenia ich utratą pracy;
· zwiększenia liczby osób korzystających z różnych form pomocy społecznej;
· a w perspektywie do wykluczenia znacznej liczby kobiet z rynku pracy.

Taki zaś scenariusz z kolei spowoduje konieczność zaangażowania znacznych środków na szkolenia i inne formy aktywizacji zawodowej kobiet, których sytuacja na rynku pracy już jest trudna. Ponadto plany te wpłyną na dalsze odsuwanie przez młodych ludzi decyzji
o założeniu rodziny, a także postanowień dotyczących liczby posiadanych dzieci, co jest stanem niezwykle niekorzystnym szczególnie przy pogłębiającym się niżu demograficznym.
Zadaniem władz miasta winno być zagwarantowanie rodzinom wsparcia, otoczenie opieką dzieci, zwłaszcza z rodzin najuboższych i wielodzietnych, pomoc samotnym rodzicom, wsparcie w zaspokajaniu najbardziej elementarnych potrzeb mieszkańców.
Miasto Poznań powinno – szczególnie teraz, gdy polityka prorodzinna staje się priorytetem wśród haseł kampanii wyborczej – działać w zakresie zatrzymania w swoich granicach młodych ludzi, zachęcać ich do zakładania rodzin i posiadania dzieci. Taka właśnie polityka – bardziej niż ogromny wkład w organizację Euro 2012 – napędzi wzrost gospodarczy, da miejsca pracy i przyniesie większe wpływy z podatków, które można będzie przeznaczyć na inwestycje.
Opiekę nad maluchami winny sprawować instytucje godne zaufania, zatrudniające personel, który za swe zaangażowanie, troskę i ciepło okazane tym najmłodszym mieszkańcom Poznania otrzyma godziwą zapłatę. Funkcjonować muszą i żłobki publiczne, i prywatne, sprawdzone, a za jakość oferowanych usług dofinansowane przez miasto. Wybór placówki (publicznej lub prywatnej) powinien należeć do rodziców, a zarazem podatników.


Rodzice, pracownicy żłobków miejskich oraz właściciele żłóbków prywatnych


konsola